Niedziela Świętych Ojców, przed świętem Narodzenia Chrystusa

Niedziela Świętych Ojców, przed świętem Narodzenia Chrystusa.

Troparion, ton 2:
Wielkie są czyny dokonane przez wiarę! W samym środku ognia, jak na spokojnej wodzie, radowali się trzej młodzieńcy, i prorok Daniel dla lwów, jak dla owieczek, stał się pasterzem. Dla ich modlitw, Chryste Boże, zbaw dusze nasze.

 W ostatnią niedzielę przed świętem Narodzenia Pana Naszego Jezusa Chrystusa-  Święta Cerkiew Prawosławna wspomina wszystkich przodków według ciała od praojca Adama do Józefa zaręczonego Przenajświętszej Marii Pannie, którzy przygotowali przyjście na świat Syna Bożego. W modlitewnej pamięci Cerkwi są również wszyscy prorocy, patriarchowie sprawiedliwi Starego Testamentu, którzy swoim życiem służyli tajemnicy Wcielenia Syna Bożego. Wszyscy oni bardzo głęboko wpisali się w historię Bożego planu zbawienia swoją wiarą, miłością, oddaniem, poświęceniem, wiernością Bogu i wiernością tradycji …
List Apostolski Świętego Apostoła Pawła do  Hebrajczyków ukazuje jak głęboką wiarę mieli nasi Święci Praojcowie i Ojcowie, np. Abraham przez wiarę przywędrował do Ziemi Obiecanej i posłuszny woli Bożej wystawiony na próbę, ofiarował Izaaka, i to jedynego syna składał na ofiarę…
Spośród wielu proroków za przykład niech posłużą prorok Izajasz i prorok Daniel. Prorok Izajasz głosił do Syjonu przyjdzie Odkupiciel (Chrystus) i do nawróconych z występków w Jakubie – mówi Pan. A prorok Daniel obwieścił, Ty zaś wiedz i rozumiej: Odkąd objawiło się  słowo o odbudowie Jeruzalem, aż  do Chrystusa Władcy (nazywa Chrystusa nawet po imieniu) będzie siedem siedmioleci i sześćdziesiąt dwa siedmiolecia i zostaną odbudowane dziedziniec i wał, w czasach jednak pełnych ucisku. A po sześćdziesięciu dwóch siedmioleciach  Chrystus zostanie zabity… (Dan 9; 25-26). Stało się tak jak prorok  Daniel głosił. Jezus Chrystus był ukrzyżowany po 490 latach po powrocie narodu Izraela z niewoli Babilońskiej.
Pośród imion wspomnianych w dzisiejszym Rodowodzie Chrystusa jest wielu Praojców i Ojców znanych  nam ze swojej świętości, są i imiona, które w Starym Testamencie, kojarzą się z grzechem. Ci wszyscy ludzie przebijali się przez grzech, walczyli ze swoją słabością by zwrócić się ku Bogu, który nie odrzuca i nie pomija nikogo, nawet wielkiego grzesznika. Chrystus, w przeciwieństwie do nas, nie wstydzi się nikogo, obejmuje wszystkich swoją świętością i miłością.
Dziś wspominamy wszystkich naszych przodków z pokolenia na pokolenia przez tysiąclecia historii od stworzenia świata. Wszyscy nosimy w swoim ciele i duszy dziedzictwo naszych przodków. W związku z tym w naszej modlitewnej pamięci są  również i ci przodkowie którzy przekazali nam depozyt wiary od czasów Chrystusa do czasów obecnych. To dzięki ich świadectwu wiary i miłości do Chrystusa przypieczętowanych męczeńską śmiercią możemy podążać prawosławną droga do Królestwa Bożego.
W związku z powyższym powinniśmy pamiętać o odpowiedzialności jaka jest na każdym z nas. Odpowiedzialności  w aspektach/względem: modlitwy, tradycji, historii i pamięci o przeszłości. W naszym sercu zawsze powinna być obecna modlitwa za naszych przodków. Wielu z nich modli się za nas a niektórym nie wystarcza naszej. Wierność tradycji okupiona krwią męczenników i wyznawców zobowiązuje nas do jej zachowania i pielęgnowania w każdym detalu. Apostoł Paweł  mówi:
Pochwalam was, bracia, za to, że we wszystkim pomni na mnie jesteście i że tak, jak wam przekazałem, zachowujecie tradycję” (1 Kor 11, 2)
„Przeto, bracia, stójcie niewzruszenie i trzymajcie się tradycji, o których zostaliście pouczeni bądź żywym słowem, bądź za pośrednictwem naszego listu” (II Tes. 2, 15)
„Nakazujemy wam, bracia, w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa, abyście stronili od każdego brata, który postępuje wbrew porządkowi, a nie według tradycji, którą przejęliście od nas” (II Tes, 3, 6)
Dzięki świadomości historycznej pogłębia się i umacnia nasza pamięć o przeszłości o naszych Praojcach i Ojcach. Zapoznając się z ich losami stajemy się bardziej wrażliwi, mamy poczucie jedności z nimi i obecności ich w naszych sercach.
Od naszych Praojców i Ojców otrzymaliśmy „wielki skarb” – Prawosławie. Czy będziemy potrafili przekazać go takim jakim otrzymaliśmy? – nienaruszonym kolejnym pokoleniom. Za to będzie sądził nas Bóg.
http://www.prawoslawie.pl/aktualnosci/1324-niedziela-swietych-ojcow-przed-swietem-narodzenia-chrystusa